zondag 18 oktober 2015

Zoveel meer

Even was ik zoveel meer
De reddende engel papier
De woorden dropen van mij
af ik was 
van ritueel nu serimonieel 
een parallelle werkelijkheid 

tot tranen toe bewogen 
vervloeide alle zin in mij
o onleesbaar teken ik
doordrenkte drenkeling
nu enkeling of woordenschat
ik vraag mij af
van iedere letter
die ik in mij had
troostend
tot meedogenloos en troosteloos 
vodje op een warme steen
gladgestreken stralend
in de zon te drogen
geplooid gekreukt geheugen 
dat hier nu wordt gelezen
door de wanhoop en de dood
slechts denkend aan zelfmoord

maar geprezen nu deze regels
zien als schelle koord waaraan
geen strop maar klepel hangt
die eindeloos weet heeft 
van de hand die uitgeschreven
uit dit stuk papier de reddende 
engel was van de enkeling
ik was niet meer