Die maffe stilte viel in alle rust
als 'n koude deken om me heen
hier lag dan ook te keur en kust
schouder aan schouder steen en been
dat eens zo beslagen ten ijs
hard beslag straf afgemeten
uit brokken gehouwen grijs
gemoed met steenslag geweten
die louterend de ijsgang vreest
zo m'n brein ontijkerend zijn
bewust vervallen van ook mijn
rein ter aarde bestelde geest